Donald Trump chce zaangażowania NATO w Iranie — Hor1zon

Amerykański prezydent, Donald Trump ostrzegł w rozmowie z Financial Times, że NATO czeka „bardzo zła” przyszłość, jeśli sojusznicy USA nie pomogą w otwarciu Cieśniny Ormuz.

Według informacji amerykańskich mediów decyzja o ataku sił amerykańskich i izraelskich mogła zapaść podczas rozmowy telefonicznej premiera Benjamina Netanjahu i prezydenta Donalda Trumpa. Netanjahu miał przekazać stronie amerykańskiej informacje wskazujące dokładne dane geolokalizacyjne budynku, w którym miała zebrać się cała irańska elita wraz z najwyższym przywódcą Ali Chomeneim. Trump dał się przekonać do operacji dekapitacyjnej (likwidacji najważniejszych przedstawicieli reżimu) i najprawdopodobniej nie konsultował tego z nikim poza swoim najbliższym otoczeniem.

Amerykańsko – izraelska operacja wydaje się chaotyczna. Najprawdopodobniej otoczenie Trumpa liczyło na to, że fizyczna eksterminacja najwyższego przywódcy pociągnie za sobą zmiany wewnątrz reżimu. Stany Zjednoczone i Izrael zamierzały zainstalować w Iranie syna ostatniego szacha Mohammada Rezy Pahlawiego, który przebywa w Stanach Zjednoczonych (obalonego, gdy doradcą ds. bezpieczeństwa prezydenta Jimiego Cartera był Zbigniew Brzeziński). To spowodowałoby neutralizację zagrożenia dla amerykańskiej supremacji na Bliskim Wschodzie i możliwość relokowania sił nad Pacyfik (konfrontacja z Chinami). Twarda postawa Iranu, który postanowił zablokować Cieśninę Ormuz (globalne wąskie gardło dostaw ropy i gazu) oraz ataki irańskie na instalacje naftowe i gazowe w krajach ościennych powodują, że rośnie ryzyko globalnego kryzysu energetycznego. Na całej sytuacji korzysta Rosja ze względu na luzowanie dotykających ją sankcji.

Chcą bardzo negocjować, i słusznie, ale nie sądzę, żeby byli gotowi zrobić to, co muszą do... My dokończymy pracę.

Istnieje duże ryzyko rozszerzenia działań Iranu poza obszar Zatoki Perskiej. Chodzi o położoną między Jemenem i Rogiem Afryki cieśninę Bab al-Mandab, która stanowi bramę do Kanału Sueskiego pozwalającego skrócić czas dostaw towarów z Azji do Europy – a więc obniżyć ich koszt. To powoduje, że na globalny kryzys energetyczny może nałożyć się kryzys logistyczny i zakłócenie łańcuchów dostaw.